Door God geraakt

Niagara Falls

Arie Trum & Coen Tuerlings, wandpanelen Titus Brandsma Memorial: Liefde voor de Mystiek

Het thema dat bij Titus Brandsma in zijn geschriften telkens weer terugkomt is dat het mystieke leven, de vereniging tussen God en mens, niet iets is dat alleen aan het eind staat van de geestelijke reis van de mens naar God toe. Integendeel, de aanwezigheid van God ín de mens en in alles dat is staat ook aan het begin daarvan. Het is het uitgangspunt en de voorwaarde van het verlangen van de mens en van de gedrevenheid naar God toe. Slechts vanuit deze oergrond is het denkbaar dat mensen hun ware zelf terugvinden.

De geestelijke weg die wordt gegaan gaat naar deze oorsprong terug, een oorsprong die tegelijk altijd diep aanwezig blijft.

Zo zag Titus God niet alleen aanwezig in iedere mens die hij ontmoette, maar ook aanwezig in de schoonheid en kracht van de natuur.

In de zomer van 1935 hield Titus in Amerika een serie lezingen over de mystiek van de Karmel. Tijdens zijn reis in Amerika verbleef Titus in het Karmelklooster in Niagara Falls. Daar schreef hij:

Terwijl ik dit zit te schrijven, luister ik naar het ruisen en bruisen van de Niagara Falls. Deze wondere waterval wordt door miljoenen bezocht om zijn weergaloze schoonheid. Ik voor mij zie het liefst naar de diepere ondergrond van dit heerlijke natuurverschijnsel.; niet oog en oor alleen zijn geboeid, maar veeleer mijn verstand, dat nadenkt over hetgeen door God in het water is gelegd. Ik zie niet slechts de rijkdom van de natuur van het water, zijn niet te meten potentialiteit, ik zie God werken in het werk van zijn handen en de openbaring van zijn liefde. Niettenin, ook mijn oog en oor zijn geboeid en telkens keer ik terug om te zien en te horen.Ik Ik heb menig ogenblik, waarin het laatste genot overheerst'.